Ramazanın son haftası alışveriş için Eminönü’ne gittiğimde daha önceden göz koyduğum bonibonlaran bir kilo aldım. O zamandan aklıma koymuştum, bonibon alıp bayramda çocuklara dağıtmayı. Nasip oldu bayramdan önce gittiğimde aldım ve küçük hediye paketlerine birer avuç bonibon, ikişer üçer tofita şeker koydum. Gelen çocuklara,yiğenlerime, gittiğimiz yerde ki çocuklara dağıtıyorum. Çocuklarını sevindirmek çok hoşuma gidiyor.

Yiğenlerimi de cinsiyetlerine göre süslü süslü kalemler,defterler aldım..

Bir çocuğun yüreğine sevinç koymak dinimizde de o kadar sevap ve önemli ki. Peygamberimiz (sav) hadisi şeriflerinde şöyle buyurmuşlar:

Çocuklarınızı çok öpün, her öpüşte Cennetteki dereceniz yükselir.

Çocuk sevgisi, Cehennem ateşine karşı perdedir.

Çocuklara iyilik etmek, Sıratı geçmeye sebeptir. Onlarla beraber yiyip içmek, Cehennemden kurtuluştur.

Cennetteki “Sevinç Sarayı”na, ancak çocukları sevindirenler girer.

Evladınıza ikram edin, nasıl ana-babanızın sizde hakki varsa, evladınızın da sizde hakki vardır.

Sevgili Peygamberimiz, Hz. Muhammed (s.a.v.) sokak ve çarşılarda karsılaştığı çocuklara selam verir , saçlarını okşar ve onlara ikrâmda bulunurdu. Çocuklara karsı çocuk gibi davranır, onların dünyalarına girebilmeyi en iyi O başarırdı.

Yine bir hadis-i şeriflerinde:
“Küçük çocuğu olan, onun hatırı için çocuklaşsın.” buyurmuşlardır. Yani buradan anlıyoruz ki “Çocukla çocuk olunmaz” cümlesi tamamen yanlıştır.

Kalbinin katılığından şikayetçi olan birine ; “Yetimin başını okşamayı, onları sevmeyi ve onlara ikram etmeyi” öğütlemiştir.