İki gerçek hikayeye dayanan film, zaman ve mekan olarak ayrı olsa bile hayatları iç içe geçen iki kadının, tutku ve cesaretle hiçbir şeyin imkansız olmadığını anlatıyor…
Uzun zamandır izlemek istediğim ve sonucunda da uzun zamandır izlediğim en iyi film Julie&Julia..
Geçen gün sevgili Ge-ce ‘nin filmi izledikten sonra yazdığı yazıyla artık izlemeliyim dedim. Dışarı çıkmak zor gelmese çıkıp Dvd sini alacaktım ama ben kolayını seçip netten izledim. Şunu söylemem gerekir ki bu filmin orjinal Dvdsine acımadan para verilir:) Tabi ki bu biz yemek blogcuları için geçerli:))
Filmi izlerken kendimi buldum tamamiyle. Eski nesil Julia’da da yeni nesil Julia’da da:)
Buldum bulmasına ama aramızdaki en büyük fark, ikisininde hayatında kendilerine çok büyük destek olan eşleri olması. Benim bloğumla ve hayallerimle ilgili bana destek olan kimsem yok. Ne eşim, ne ailem. Kendi kendime birşeyleri düzgünce yapma çabası içindeyim, birşeyleri kendi kendime umut ediyorum.. Bu yüzden de zaman zaman umutsuzluğa düştüğüm anlar oluyor, o anlardan kurtulmak da kimi zaman çok zor oluyor..
Bir de filmde bütün blogcuların sanırım benimle hem fikir olacağı bir şey üzerinde de durmuşlar. Okuyuculardan gelen yorumlar ve hediyeler. Genç Julia’ya ilk iki ay yorum gelmiyor, bi ara umutsuzluğa düşer gibi oluyor, sonra ilk yorum annesinden geliyor. Derken yorumlar, gelen hediyeler.. Bu bir blogcu için öyle değerli ki. Yazdığınız yazılarının birileri tarafından okunması, tariflerinizin denenip beğenilmesi, karşınızdakilere birşeyler öğretebilmek ve bunun karşılığında alacağınız iki satırlık yorumlar.. Bunun değeri anlatmakla olacak birşey değil.
Bazen canımın sıkkınlığı son demlerine vurmuş hallerde oluyorum, o arada e-postamı açtığımda okuyucularımın birinden gelen bir teşekkür, bir soru, bir e posta, öyle canlardırıyor ki beni, resmen hayata tekrar bağlıyor. Bu yüzden hepinize çok teşekkür ediyorum. Orada biryerde var olduğunuzu bilmek bana gerçekten güç kuvvet veriyor. Eğer hala içinizde sesini çıkarmadan okuyan, beni takip edenler varsa, arada sırada parmak kaldırın ben burdayım değin olur mu? :)
Filmle ilgili berşey yazmadım farkındayım ama bu filmi hepinizin seyretmesini istiyorum, bu yüzden tüyo vermek istemiyorum. Zaten anlaşıldığı üzere yemek yapma sevdalısı iki kadının gerçek yaşamının sinema perdesine aktarımı. Gerisini buradan izleyebilirsiniz..
Aralık 11th, 2009 at 22:55
Canım filmi çok merak ettim. Gerçekten ruh halimizi tüm ayrıntılarıyla anlatmışsın. Bana da kimseler yorum yazmıyor bu ara moralim çok bozuk hasta yatağımdan kalkıp kalkıp baktım yorum var mı diye ama yoktu :(
Gönül umduğuna küsermiş prenses sevgiler :)
Aralık 11th, 2009 at 23:21
Selamlar Papatya Prenses,çok uzun zamandır sessiz sedasız takipteyim seni.Bugünkü yazından sonra sessiz kalmak istemedim.Parmak kaldırıp ben uzun zamandır buradayım demek istedim.Takdir ederek,heveslenerek,beğenerek takip ediyorum seni.Tekrar görüşmek üzere Gebze’den selamlar,sevgiler…
Aralık 11th, 2009 at 23:38
Papatyam iyi akşamlar bende izliycem çok merak ettim herkes
bu filmin güzelliğinden bahsediyor mutlu hafta sonları kocaman öpüyorum…
Aralık 12th, 2009 at 00:33
Merak ettim filmi bir ara eger izleyecek film ararsam aklimda bulunsun , merci ;)
Aralık 12th, 2009 at 01:26
arkadaşlarım izlemiş benim neyim eksik:)))
Aralık 12th, 2009 at 01:49
BENİMDE İZLEME LİSTEMDE .
ÇOK MEREK ETTİM SEVGİLİ GECEDE OKUMUŞTUM KONUSU BAK ŞİMDİ İYİCE MERAKIM ARTI
BU GECE İZLEYEYİM BARİ .
TEŞEKKÜRLER PAPATYAM PRENSESİM .
Aralık 12th, 2009 at 03:08
Süper bir filmdi bu arada ablası nice senelere 51 kere maşallah :reindeer:
Aralık 12th, 2009 at 16:51
sizi sürekli takip ediyorum ve sizi tebrik ediyorum çok güzel şeyler pişiriyosunuz.ve parmak kaldırıyorum bende burdayıııımmmm…………..
Aralık 12th, 2009 at 20:23
ay ne kadar merak ediyorum bu filmi gece ablamin sitesinde okudugumdan beri. Kesinlikle izleyecegim, ama ne zaman bilemiyecem.
Aralık 12th, 2009 at 20:31
filmi henüz izlemeyenler benim yorumumu es geçsinler. “spoiler” vermem an meselesi :D
julia’nın kursa ilk başladığı sıralarda soğan kesmede hırslanışına kahkahalarla güldüm :) Evindeki mutfakta pratik yapıp, doğranmış soğanlarla bir tepe oluşturuyor :D
papatya, sözüm sana şimdi :)
beni destekleyen kimse yok, diye düşünme.
julie, julia’nın kendisi hakkında olumlu konuşmadığını duyunca yıkılıyor hani.. beni hayata julia bağlamıştı ama şimdi o benden nefret ediyor diye kahroluyor.. eric de ne diyor, “sen bunu kendin başardın” diyor. ;)
bakalım aklımda başka neler kalmış…
hımm son sahnede julia’nın ayakkabılarının topuğuna şaştım kaldım :D
hımm, bir de bir ara ben de ördek ya da tavuk dikeyim diyorum :D heveslendim :D
Aralık 12th, 2009 at 21:07
sesimizi yani senlen oldugumuzumu bilmek istersin kardeş ben zeynep senleyim ekranı açtıgım vakit mutlak nepmişsın diye mutlaka bakarım vede takdir ederim herne kadar bir eş ve yakınındakiler gibi olmasada kalben ediyorum bugün ise dile getirdimm 12 yıldır evliyimmgurbetlerdeyiz tayinler dolayısıyla ben evdeyim çocuk yok .sizler varsınız bir şekilde güzel şeyler yapmamıza vesile oluyorsunuzzz selamlar sevgilerr ben buradayııım
Aralık 12th, 2009 at 21:23
Gölgeniz ben miyim diye kimi zaman kendimden şüphe ediyorum. İşim gücüm gözleri açılmamış bir kedi yavrusu örneği sizi takip etmek. Sözlerim mutlaka doğruların üzerindedir inanabileceğinizi tahmin etmekteyim. Soba için hazırladığım odunları taşımaktan parmak işareti yapmak için kollarımdan birini kaldırmaya takatim yetmiyor. o yüzden işarette bulunamıyorum. Sözlerimi anlatan yorumumla burdayım diyorum.
imza
Aralık 12th, 2009 at 21:50
Papatyacım bende sevgili ayşe söylediğinden beri izlemek istiyorum.. geçen gün aylinde çok övmüş,bende hemen kiraladım :) hemde kocaman bir sinema perdesi ayarladım kendime,ayy öyle güzel izledimki anlatamam.. ve çok beğendim.. bende bir çok yemek blogcus gibi kendimi buldum… bekar olsaydım yemekcilerle buluşup izlemek isterdim …
destek yok diyorsun ya,aman benim eşim yanımda da ne oluyor :) onun pek sevemediği bir durum bu,anlamakta istemiyor.. hatta sıkılıyor.. çok nadir sitemi ziyaret ediyor…
boşver iyiki annelerimiz var,bizim halimizden en iyi onlar anlıyor…
Senin tüm hayallerine,tüm planlarına ortak olucak bir eş diliyorum…
öpüyorum..
Aralık 13th, 2009 at 01:26
Pelincim, dediğim gibi ama dimi mutlaka kendimizden birşeyler bulabileceğimiz bir film.
Kızkıza izlemek çok keyifli olurdu gerçekten:)
Ama benim annem de anlamıyor halimden:)))) Pek destek olduğunu söyleyemem yani:) Ama kuzenlerim var sağolsunlar:)
Dualarına aminnn diyorum hemde milyon kere:)))
*
Yorgun takipçim, şayet gölgem olsaydın ihtiyacım olduğu zamanlar eskiden olduğu gibi yanımda olurdun.. Yine de burada olduğunu bilmek güç veriyor.
*
Zeynepcim, güzel şeyler yapmana vesile oluyorsam/sak ne mutlu bizlere. Rabbim gurbet ellerden tez zamanda dönmeni nasip etsin inşallah..
*
mandalinim, canım benim:) julie’nin julia’ya hakkında söylediği söze bir an ben de kırıldım, tuhaf oldum. ama eşinin desteği vardı yine.. ahh diyorum ahh:)
o soğan sahnesinden sonra evdeki bütün soğanları doğrayasım geldi benimde:))
sen mandalinalı pekin ördeği yap:P
*
ayşem, izle bu filmi asla kaçmaz:)
*
Hürriyet hanım, çok teşekkür ederim, iyi ki varsınız ve hep var olun..
*
Öretmenim, Aslım, Ceydacım, Derya ablacım izleyinn:)
*
Hanifi Hilal hanım, çok teşekkür ederim, her zaman görmek isterim buralarda sizi:)
*
Makbulecim sana gereken maili attım:);)
Aralık 13th, 2009 at 01:46
Papatyam biz seninle kardeş gibiyiz…Bazen aynı şeyleri pişiriyor bazende aynı konular hakkında yazıyoruz…Bu kadar büyük tesadüf olur…Dün akşam o filmi izledim birde baktım ki sen seyretmiş yazmışsın bile şaşırdım…Ben çokkk ama çok beğendim…İzlemiyen varsa muhakkak izlemeli bence…Öyle etkilendimki rüyama bile girdi…
Blogcular hadi kalkın bu güzel filmi seyredin ve yorumlar yazın birbirinize…Bende bekliyor olacağım :-)) …
Seviyorum sizleri senide papatyammm…
Aralık 13th, 2009 at 01:58
NE GÜZEL ÖZETLEMİŞSSİN. FİLMİ MERAK ETTİM SANIRIM BENDE NETTEN İZLİYCEM.MALESEF BİZDEDE NE EŞ NEDE AİLELERİMİZ KİMSENİN DESTEK OLDUĞU YOK ÇOĞU ZAMAN SOĞUDUĞUM ARTIK BİRŞEYLER YAPMAK İÇİN MUTFAĞA GİRME HEVESİNİ KENDİMDE BULMADIĞIM ZAMANLAR ÇOK OLUYOR.ANNE-BEBEK NET SAYFASINDA MUTFAK BÖLÜMÜNE EDİTÖRLÜK YAPMAM İÇİN TEKLİF GÖNDERDİLER. MALESEF EŞİMİN TEPSİKİ ŞUYDU UZAK DUR MELİKE:(((
ELİMİ ETEĞİMİ ÇEKMİŞ ÖYLE UZAKTAN BAKIYOR ARADA MUTFAĞA GİDİP KENDİMCE BİRŞEYLER HAZIRLAYIP SANIRIM KENDİMİ AVUTUP GÖNLÜMÜ HOŞ EDİYORUM BENDE BÖYLE:(((
Aralık 13th, 2009 at 10:37
Merhaba ben daha önce de yorumlarımla parmak kaldırmıştım tamam çok sık yorum yazmıyorum ama yine de burdayım ve artık kendi bloğum da var.Son 4 yıldır takip ettiğim bu aleme artık ben de katılayım dedim olurdu olmazdı derken başladım işte…Bu arada bu filmi ben de geçenlerde izledim çok beğendim.Sevgilerimle…
Aralık 13th, 2009 at 12:45
her insan okuduğundan ve seyrettiğinden kendi payını alırmış. herkes kendi gönül gözüyle okur ve seyreder.
ben de kendi adıma seyrettim ve gerçekten bayıldım ki hala birşeyler yapmayan ben yağmurlu sesiz bir ortamda bakalım nerelere dalacağım.hayat mücadelesi devam ediyor ve hep bizler destekcilerimizle birşeyler yaptığımızı sanıyoruz. aslında hayır biz bu yaptıklarımızı kendimiz yapıyoruz ve kendimiz için yapıyoruz.
o yüzden papatyacım sessizlik olsa da sen mücadelene devam et çünkü sen busun.hep ileri bak sevgilerimle.
Aralık 13th, 2009 at 19:35
demek seyrettin çok güzel değil mi ya ben galiba yine izleyeceğim bence tüm blogcular özellikle yemek yapanlar seyretmeli
Aralık 16th, 2009 at 18:02
Benim de filmle ilgili bir postum var, ben de çok beğenmiştim, çok sıcak bir film gerçekten..
Aralık 17th, 2009 at 10:38
Aman be sizde, her ikiniz de o kadar güzel anlattınız ki bu hafta sonu alıp izlemek şart oldu :)